DRAMATISCHE NEDERLAAG ENGELAND
Australië heeft op spectaculaire wijze de tweede Test voor de Ashes tegen Engeland alsnog gewonnen. Op de laatste dag van de keerde de wedstrijd volledig toen de Ozzies erin slaagden in korte tijd negen wickets te veroveren en Engeland in de tweede inning de Engelsen slechts 129 runs te laten maken. Hierdoor eindigt de ontmoeting in Adelaide in Australië 513 en 168-4 tegen Engeland 551-6 en 129.
Het resultaat is bijzonder teleurstellend voor Engeland na vier goede dagen in Adelaide. In de serie staat Engeland nu 2-0 achter. Indien de volgende ontmoeting in Perth ook wordt verloren is de strijd voor de Ashes al beslist.
Het wedstrijdverloop was bizar. Nooit is de historie heeft een team verloren met een hogere score dan 551-6 in de eerste inning. De Engelsen hadden rekening gehouden met een gelijkspel toen ze op dag vier het wicket van de Australische aanvoerder Rocky Ponting niet konden laten vallen. Maar een nederlaag werd onmogelijk geacht. Maar op de laatste snikhete dag in Adelaide faalden de Engelse batters en was de Australische legspinner Shane Warne in topvorm.
De tekst op de urn met as
When Ivo goes back with the urn, the urn;
Studds, Steel, Read and Tylecote return, return;
The welkin will ring loud,
The great crowd will feel proud,
Seeing Barlow and Bates with the urn, the urn;
And the rest coming home with the urn.
ENGELAND LIGT OP KOERS
Engeland ligt op koers voor een zege in de tweede Test. Matthew Hoggard veroverde zeven wickets, waardoor Australië de eerste inning eindigde met 513. Engeland staat nu op een totaalscore van 610 (551-6 en 59-1).
De Engelsen begonnen op de vierde dag in Adelaide matig en leken niet in staat te zijn een overwinning te forceren. Na en uur bowlen waren er nog geen wickets gevallen en leek de wedstrijd op een onbeslist uit te draaien. Daarna kwamen de Engelse bowler alsnog op stoom en gaven het team de kans de wedstrijd op de laatste dag te beslissen. (4-12-2006).
Het probleem is het veld. Het cricketveld in Adelaide, waar de tweede Test wordt gespeeld, is volgens ingewijden zo vlak en levenloos dat nog beter gespeeld zou kunnen worden op linoleum. Het is zo vaak gerold dat er geen oneffenheid meer te vinden is.
De bowlers staan daarom machteloos tegen de batters. Engeland en Australië scoorden in de eerste inning van de tweede Test allebei meer dan vijfhonderd runs.
De Australische bowler Glenn McGrath klaagde zelfs dat de cricketvelden in Australië ‘hun persoonlijkheid verliezen’. ‘Ze zijn allemaal even glad, waardoor we ons thuisvoordeel verliezen’, merkte hij op. De Grabba in Brisbane - waar Australië de eerste Test won – zou als enige voldoende veerkracht en hobbeligheid hebben om de bowlers een kans te geven.
AUSTRALIË NOG IN DE RACE
Matthew Hoggard pakte vier Australische wickets op de derde dag van de tweede Test in Adelaide. Maar de Engelse bowler moest ook toestaan dat de Australische aanvoerder Ricky Ponting 142 runs maakte. Engeland staat nu 551-6 tegen Australië 312-5. Ponting haalde hiermee zijn dertiende century in tien Tests en zijn tweede in deze Ashes-serie. Door de prestatie van Ponting is winst voor de Engelsen een stuk minder zeker. De Engelsen zullen zich achter de oren krabben, omdat ze twee goede kansen hadden Pontings wicket eerder te veroveren. Ashley Giles en Paul Collingwood faalden echter op het beslissende moment door respectievelijk een simpele bal te laten vallen en een zelfmoordrun van Ponting niet te bestraffen. (3-12-2006)
‘He’s no Bradman with the bat’ zo luidt een Engels cliché over de huidige generatie batsmen van de Ozzies. Toen Don Bradman in 1948 zijn laatste Test voor Australië speelde, beschreef een cricketjournalist de Engelse reactie. ‘Enerzijds slaken we een zucht van verlichting dat we onze bowlers nooit meer door een dergelijk fenomeen worden overweldigd. Anderzijds is het spijtig dat we nooit meer een echt wonder kunnen zien’. Hij hield niemand voor de gek. In 52 Tests bereikte Bradman gemiddeld 99,94 runs met het bat. Tegenwoordig is een gemiddelde score van 45 ‘erg goed’. Maar Ricky Ponting lijkt een nieuw wonder in de maak te zijn. Hij scoorde vandaag zijn 33-ste century
ENGELAND ZIT OP ROZEN NA RECORDSCORE
Het is een droom. Niemand kan het nog geloven. Wat is er veranderd? Het Engelse cricket is van de hel in de hemel beland. Na de enorme aframmeling in Brisbane is er ineens het wonder van Adelaide. Paul Collingwood is vandaag de derde Engelse batter in de geschiedenis geworden die meer dan tweehonderd runs heeft gescoord in een Ashes-match tegen Australië. Hij maakte zijn dubbel century op de tweede dag van de tweede Test. Samen met Kevin Pietersen maakte Collingwood 310 runs zonder dat een wicket viel, een record. Uiteindelijk sloot Engeland de slagbeurt af met 556-6
1 en liet daarna Australië batten. De Aussies maakten 28 runs, maar verloren al één wicket. Engeland zit op rozen en kan de stand in de Ashes in Adelaide weer gelijk trekken. (1-12-2006)
Is het interessant om de as in de urn uit 1882 forensisch te onderzoeken? De as met urn heeft jarenlang op een schoorsteenmantel van een huis in Kent gestaan. Het is er daar een keer per ongeluk van afgestoten waarna het as bijeen geveegd werd. Een tweede verhaal dat de ronde doet is dat een dienstmeisje het daar per ongeluk omgooide. Ze maakte de urn vervolgens schoon en deed er nieuw as in. De MCC zal ook nooit toestemming geven voor een DNA-test van de as. Het koestert het mysterie.
ENGELAND BEGINT TWEEDE TEST HOOPGEVEND
De Ashes is nog niet verloren voor de Engelsen. Na een desastreuze eerste Test in Brisbane is het Engelse cricketteam de tweede Test in Adelaide hoopgevend begonnen. Op de eerste dag scoorden de Engelsen die de toss wonnen en besloten te gaan batten 266-3. Paul Collingwood nadert de score van honderd runs en Kevin Pietersen heeft er al vijftig op zijn naam staan. Collingwood kwam in actie nadat twee wickets waren gevallen en nog slechts 45 runs waren gemaakt. Maar hij vormde twee keer een uitstekend duo: eerst met Ian Bell (60) en daarna met Kevin Pietersen (60, not out). (1-12-2006)
Net als een gouden medaille tijdens de moderne Olympische Spelen of een lauwerkrans tijdens de antieke Spelen is de Ashes een symbolische prijs. Maar de winnaar krijgt de prijs niet eens echt uitgereikt. De urn met as wordt bewaard op een heilige plek in het museum van de Lords cricketground in Londen.
Op 29 augustus 1882 verloor Engeland op The Oval de Test tegen Australië. Journalist Reginald Brooks schreef in de Sporting Times dat het Engelse cricket was overleden, gecremeerd en dat het as naar Australië was gezonden. Het idee werd onmiddellijk opgepakt om in de toekomst de Engelsen de uitdaging te gunnen hun eigen as te heroveren. De allereerste oer-urn die voor de eerste wedstrijd werd gebruikt en het as van een verbrande cricketbal bevatte, is zoek of vernietigd. De tweede – de huidige – werd voor het eerst uitgereikt tijdens de Sydney Test van 1882/1883. Welk as zich in de urn bevindt is nooit forensisch onderzocht.
AUSTRALIË WINT EERSTE TEST
Regen was de enige hoop voor de Engelse cricketers. Maar de gebeden werden niet verhoord. En vannacht maakte de Australische bowlers korte metten met het Engelse teams op de Gabba in Birisbane. Na slechts twintig overs waren ook alle wickets in de tweede inning gevallen. Australië wint daardoor zeer overtuigend de eerste Testmatch voor The Ashes met een score van 602-9, 202-1 tegen 157 en 370 runs. Met de helft van de batters heeft Australië 277 runs meer gemaakt.
Het is voor de Engelsen een teken aan de wand. Komende vrijdag begint de tweede Test in Adelaide. Dit keer zullen de Engelsen een resultaat moeten halen.(27-11-2006)
Zijn er paardenmiddelen om van de Australiërs te winnen? Tijdens de Ashes van 1932/33 vonden de Engelse bowlers een oplossing. In plaats van dat ze de ballen op de stumps van de wicket richtten, bombardeerden ze de Australische batsmen met op het lichaam gerichte bouncers. De Engelse aanvoerder Douglas Jardine, een ijskoude Aussie-hater, kondigde aan to bounce the living daylights outof Australia’s batsmen. Engeland won de serie met 4-1, maar in Australië wordt het team van Jardine nog altijd als een stelletje bedriegers gezien en wordt de nederlaag niet erkend.
ENGELAND SCOORT MAAR VERLIEST VIJF WICKETS
De Engelse batters zijn in hun tweede inning van de eerste Test tegen Australië eindelijk warm gedraaid. Kevin Pietersen scoorde zijn eerste century en Paul Collingwood maakte 96 runs voordat zijn wicket viel. Hierdoor werd de gekrenkte Engelse trots enigszins hersteld en is er weer enig zelfvertrouwen voor de tweede Test die vrijdag in Adelaide begint.
De enige hoop voor Engeland op de Gabba in Brisbane is een onbeslist als Australië er niet in slaagt alle Engelse wickets te winnen. Maar spinbowler Shane Warne liet er geen misverstand over bestaan dat hij hier niet aan wil meewerken. Hij veroverde vijf Engelse wickets. De score is hierdoor: Australië 602-9, 201-1 tegen Engeland 157, 293-5. (26-11-2006)
Als we vallen, dan vallen we meteen diep, zo zei iemand gisteravond in de pub. Drie jaar geleden werd Engeland wereldkampioen rugby en anderhalf jaar geleden wonnen de cricketers de Ashes van Australië. Maar nu kunnen de rugby’ers geen wedstrijd meer winnen (na Argentinië was gisteren ook een Zuidafrikaans B-team te sterk op Twickenham) en worden de cricketers totaal overspeeld.
EERSTE TEST WORDT MEEST EENZIJDIGE
Het is zo langzamerhand de meest eenzijdige match in de geschiedenis van The Ashes. In de eerste Test in Brisbane worden de Engelse cricketers vernederd door de Aussies. Outbatted, outbowled, outfielded, outshouted, outnumbered en out on a limb, zo wordt het al genoemd.
Na drie dagen heeft Australië een gigantische voorsprong van 626 runs op het Engelse team. Nadat alle Engelse wickets in de eerste inning waren gevallen na 157 gescoorde runs, besloot de Australische aanvoerder Ricky Ponting toch weer te gaan batten. Ricky Ponting (81) en Justin Langer (51) droegen bij aan een score van 181-1.
Er moet een wonder geschieden wil Engeland de eerste test nog in zijn voordeel weten te beslissen. (25-11-2006)
Liefst 1200 cricketliefhebbers verzamelen zich elke nacht in de Sports Café aan de Londense Haymarket om de cricketmatch tussen Australië en Engeland te zien. Het café is de enige in Londen die de hele nacht – tot ’s morgens zeven uur – speciaal openblijft voor de match. Andere bars hebben de match ook op televisie, maar sluiten meestal tussen twee en vier uur in ochtend.
Het Sports Café heeft honderd schermen opgesteld waar de fans de wedstrijd kunnen zien.
ENGELAND KIJKT TEGEN 609 AAN
Is de cricketliefde na twee dagen Ashes al over? Nog niet helemaal. Maar een vriend uit de pub die van plan was in december nog vijf weken verlof op te nemen om naar down under af te reizen, had vanmorgen zo zijn bedenkingen. ‘Misschien is de spanning er al af.’
Australië voltooide zijn eerste inning vannacht met 609 runs. Grote held was aanvoerder Ricky Ponting die er 196 scoorde waaronder 24 boundaries. Het is het op twee na hoogste aantal in één inning in de geschiedenis van The Ashes in Brisbane. Poting liet met 9 gevallen wickets de Engelsen batten. Engeland was daarna na 53 runs al drie batsmen kwijt. De routinier Glenn McGrath veroverde met twee achtereenvolgende ballen de scalpen van Andrew Strauss en Alastair Cook die slechts 12 en 11 runs konden scoren.
Het enige lichtpuntje op de dag was in de namiddag toen Matthew Hoggard in dezelfde over zowel de wickets van Ponting en Adam Gilchrist won.(24-11-2006)
The Ashes-serie is in tien jaar zo populair geworden dat de toegangsprijzen zijn geëxplodeerd. Een ticket voor een vijf dagen durende test in Australië kost nu 1200 pond (bijna tweeduizend euro). In 1998 was de toegangsprijs slechts 90 pond (140 euro). Het weerhoudt de Barmy Army, zoals het officiële supporterslegioen van de cricketers wordt genoemd, niet naar de andere kant van de wereld te reizen. In Brisbane zitten er alleen al zesduizend van de Barmy Army in het stadion naast andere Engelse supporters die er op eigen gelegenheid zijn neergestreken.
VLIEGENDE START AUSTRALIE
De Australische cricketers hebben donderdag een vliegende start gemaakt in de eerste Testwedstrijd voor The Ashes tegen Engeland. Ze maakten 346 runs voor slechts 3 wickets. In totaal werden 90 overs gespeeld. Grote uitblinker was aanvoerder Ricky Ponting die op 137 not out eindigde. Hiermee scoorde Ponting zijn 32-ste century in testcricket. Mike Hussey scoorde 63 runs. De Engelse bowlers hadden geen vat op de Aussies. De Engelse aanvoerder Freddie Flintoff was nog de grootste bedreiging voor de Australische batsmen. Dankzij hem gingen Matthew Hayden (21) en Justin Langer (82) uit. Ponting had zich gezegd te schamen over de 2-1 nederlaag in de vorige Ashes en revanche te willen. Australië heeft de eerste slag geslagen (23-11-2006)
The Ashes wordt de oudste internationale sportrivaliteit genoemd. Het is ouder dan de Olympische Spelen en veel ouder dan het WK Voetbal. Het begon al in 1882. Het heeft niet de grote uitstraling van de Spelen of het WK Voetbal, want er zijn maar twee deelnemers die iedere twee jaar de lange reis maken voor een uitputtende serie wedstrijden.
SPORT OF SPEL? DAAR GAAT 'T OM
Twee jaar geleden maakten de Engelsen een einde aan één sportminderwaardigheidscomplex. Met cricket werd niet ‘eeuwig’ meer verloren van de Australië. Engeland won voor het eerst in achttien jaar de testserie tegen de Aussies voor The Ashes, de meest bizarre sporttrofee in de wereld.
Een overwinning in ‘s werelds oudste internationale sportrivaliteit leidde tot euforie in een land dat net daarvoor was geteisterd door terreuraanslagen in Londen. Hoe bizar klein de gewonnen urn met as ook was, de feestvreugde was enorm. Eindelijk was er weer iets te vieren. Cricket – ooit door Rudyard Kipling een sport voor flanellen gekken van de public schools genoemd – was van de ene op andere dag een volkssport geworden. Op de beslissende dag van de vijfde test lag het land volkomen stil, omdat iedereen op Channel 4 naar cricket keek.
Jan en Alleman verzamelden zich een dag later op Trafalgar Square om het team toe te juichen met de nauwelijks zichtbare kleinood. Cricketer Freddie Flintoff stak David Beckham naar de kroon als jeugdidool. In de Londense parken krioelden het van kinderen die met een bat voor een wicket stonden, terwijl ouders een bal naar hen toegooiden. De internationale cricketwereld wreef zich ook in de handen. Voor de laatste serie waren cricketfans verveeld geraakt door testcricket, omdat Australië de lol van het spel had weggenomen door altijd te winnen.
The Ashes is ’s werelds oudste internationale sportrivaliteit. De naam dateert van de negende testwedstrijd tussen beide teams op The Oval in Londen in 1882 toen een overlijdensadvertentie in het blad The Sporting Times werd gezet met de mededeling dat het Engelse cricket was overleden op The Oval, dat het lichaam was gecremeerd en het as naar Australië was gezonden.
In de zomer van 2005 herrees het Engelse cricket weer. Maar nu is de vraag of het slechts een kortstondige opleving was of dat het echt weer een gezonde telg en uitdager van het superieure Australische cricket is.
Vandaag begint Engeland met de verdediging van The Ashes op Australische bodem. Alle stadions zijn uitverkocht en de verwachtingen voor een serieuze wedstrijd zijn hooggespannen.
In de voorbereiding in Australië tegen lokale teams heeft Engeland echter geen wedstrijd gewonnen. Aanvoerder Michael Vaughan is geblesseerd, net als bowler Simon Jones. En batsman Marcus Trescothick is met stress terug naar huis gestuurd voordat de serie is begonnen.
Engeland heeft sinds de spectaculaire 2-1 winst van de vorige Ashes wisselvallig gepresteerd. Het cricketteam verloor testwedstrijden van Pakistan en speelde gelijk tegen India en Sri Lanka voordat in eigen huis Pakistan kon worden bedwongen. Australië heeft daarentegen elf van de laatste twaalf testwedstrijden gewonnen en zijn reputatie als beste cricketland ter wereld nog eens benadrukt.
Het enige waar de Engelsen zich aan vasthouden is de gemiddelde leeftijd van het Australische elftal. Het team steunt zo zwaar op zijn routiniers, de bowlers Shane Warne (37) en Glenn McGrath (36) dat het Dad’s Army wordt genoemd.
De eerste westrijd gaat vandaag van start in Brisbane. Vervolgens zijn er wedstrijden in Adelaide, Perth en Melbourne. Op 2 januari begint de mogelijk beslissende ontmoeting in Sydney. Als Engeland het huzarenstukje van anderhalf jaar geleden herhaalt en ook in het hol van de leeuw wint, dan zal cricket zich in dit land bevestigen als nationale sport. Anders is het weer gewoon een spelletje voor flanellen gekken waarbij iedereen even lekker kan wegdommelen bij de herinnering aan 2005. (22-11-2006)
ENGELAND BEGINT HOPELOOS SLECHT
Op de avond voor Engelands eerste opwarmwedstrijd in de aanloop naar The Ashes wilde een Australische journalist alle Engelse spelers het boekje ‘Cricket for dummies’ (‘Cricket voor domoren’) overhandigen. Hij kreeg er de kans niet voor, maar de Engelsen hadden de handleiding niet nodig. Ze verloren de one-day oefenwedstrijd in Canberra roemloos en kansloos van een gelegenheidsteam met de naam Prime Ministers XI.
De tourists, zoals de Engelsen zich in het gastland mogen noemen, moeten nog wennen aan het Australische weer en de omstandigheden na de lange reis. Engeland liet de thuisploeg beginnen met batten en incasseerde in vijftig overs 347 runs met vijf man uit. Engeland maakte later slechts 181 runs. Zowel de Engelse bowlers als de batters zullen hun vorm aanzienlijk moeten verbeteren indien het team van aanvoerder Freddie Flintoff enige kans wil maken in The Ashes-serie die op 23 november begint. (11-11-2006)
In de jaren vijftig ging de tocht naar Australië nog per boot. De spelers voeren door het Suez-kanaal naar India en Ceylon. Vaak probeerden ze onderweg oefenwedstrijden te spelen. Arthur Milton die de 1958/59-serie speelde, zegt dat er tijdens de drie weken durende tocht vooral bridge werd gespeeld. ‘Mijn tweede zoon David werd geboren, maar ik die periode kon je niet even naar huis teruggaan. Ik zag het kind pas maanden later.’
ENGELAND REIST ALS OUTSIDER NAAR ‘THE ASHES’
Engeland reist vanavond als outsider af naar Australië voor de nieuwe serie testwedstrijden voor The Ashes, de meest prestigieuze crickettrofee.
Veertien maanden geleden won het Engelse team na 18 jaar eindelijk weer The Ashes terug. De eerste Test begint op 23 november in Brisbane. Vervolgens zijn er wedstrijden in Adelaide, Perth en Melbourne. De mogelijk beslissende wedstrijd begint op 2 januari in Sydney.
‘We vertrekken als de houders van The Ashes. Dat hebben niet zoveel Engelse teams kunnen zeggen. Daarom zullen we extra onze best doen om weer te winnen’, verklaarde batsman Marcus Trescothik op Heathrow.
Vorig jaar won Engeland de serie met 2-1 terwijl twee wedstrijden na vijf dagen onbeslist eindigden. De serie behoorde tot de spectaculairste en spannendste uit de geschiedenis van de befaamde kleinood die wordt gekoesterd in de Londense crickettempel The Lords.
Maar sindsdien heeft Australië elf van de laatste twaalf testwedstrijden gewonnen en zijn reputatie als beste cricketland ter wereld nog eens bevestigd. Engeland verloor van Pakistan en speelde gelijk tegen India en Sri Lanka voordat in eigen huis Pakistan kon worden bedwongen.
Australië is daardoor bij de bookmakers 1-3 favoriet voor het winnen van de serie, Engeland staat 4-1. De kans op een gelijkspel, hetgeen betekent dat Engeland de trofee behoudt, zijn 11-2. Australië zal vooral steunen op zijn routiniers, de bowlers Shane Warne (37) en Glenn McGrath (36). Andrew Flintoff zal bij afwezigheid van Michael Vaughan als captain fungeren van het Engelse team. (3-11-2006)
De Engelse cricketelf – en met name Alastair Cook – stribbelde vandaag in het verre Perth nog tegen in de derde Testwedstrijd voor de Ashes. Cook maakte op heroische wijze 112 runs, maar daarna ging Matthew Hogard uit met een 'duck'. Engeland staat nu in de tweede inning 265-5 en heeft op de laatste dag van de Test 292 nodig om te winnen en een kans te houden in de serie. Het lijkt een hopeloze niet volstrekt onmogelijke opgave. (17-12-2006)
Hij is een in Engeland geboren Sikh en speelt zijn cricket met een hoofddoek. Hij was dit jaar de revelatie van het Engelse team, maar in de eerste twee wedstrijden mocht hij niet meedoen omdat hij te slecht zou zijn met de bat.